Home

Dag lieve mensen,

Mijn DROOM om een maand in een andere wereld te stappen en bij te springen in een ontwikkelingsproject in Zuid Afrika zit erop en heeft veel met me gedaan. De tijd zal me hierin helpen deze RIJKE ervaring een goede plek te geven in mijn verdere leven.

Na vijf weken het weerzien van Theo en onze goede vriendin Riet deed me erg goed. Heel fijn dat ook zij even hier bij Mother of Peace om de hoek hebben kunnen kijken, twee dagen meelopen en mee ervaren.

En dan komt toch dat "moeilijke" moment van afscheid nemen, van vele kinderen, mijn housemother, mede vrijwilligers en staf.
Mede door deze KINDEREN en anderen bij Mother of Peace was ik hier en heb ik kunnen doen wat ik heb gedaan, heb kunnen geven!

Het is een bijzondere tijd geweest.

Beste lezers hier weer een berichtje van mij.
 

Al een maand
in Zuid Afrika bij Mother of Peace

Bij Mother of Peace hebben we voorlopig geen internet ter beschikking, dus ben voor het aanpassen van deze weblog afhankelijk van een internetcafe waar we 2x per week komen en daar is het altijd druk. Ja, toch een computer kunnen bemachtigen en nu dan weer eindelijk een reactie van mij.

Het voelt allemaal al heel vertrouwd, die wereld hier en het wekelijkse ritme. Het is zo
anders als mijn leven in Nederland en je wil het zo intens beleven
samen met de andere vrijwilligers dat daardoor Nederland en mijn
wereld van daar in vele opzichten even ver weg lijkt. Graag benutten
we ook contacten buiten het weeshuis om wat van de cultuur van Zuid
Afrika en gewoontes op te snuiven. Zo ben ik,na een druk weekend met
de kinderen, die dan allen thuis op het terrein zijn, met bekenden uit
Durban naar een BRAAI

Dag lieve mensen,

De tijd gaat snel en ik ben al drie weken aan het werk bij MoP.Wat een meeleven! Bedankt allemaal. Dat nodigt uit voor een nieuw verhaal wat ik graag deel.
Met een van onze vrijwilligers zat het even tegen en belandde in het ziekenhuis. Daar zijn we tussendoor ook op ziekenbezoek gegaan. Ze lag wel in Durban in een particulier ziekenhuis en dat is hier heel goed. Toch vreemd met al die gekleurde verpleegkundigen, maar wat deden ze hun best voor voor onze vrijwilliger. Ook de entree bij het bezoekuur was even wennen. Twee personen hadden een lijst van de patienten op de afdeling en wij moesten zeggen wie we gingen bezoeken en dat werd handmatig bijgehouden. Ook moest je je weer uitchecken. Precies na een uur, geen minuut langer,  gingen de deuren op slot van de afdeling en moest je ook zorgen dat je weg was. Na twee dagen was ze gelukkig weer  “thuis” bij MoP.

Dag Theo,Bertine,Erik, Marjon,Freek en alle andere lieve mensen,
Fijn dat jullie mij volgen, maar ik kan ook genieten van het delen van mijn ervaringen. Hier weer wat indrukken van mijn tweede week in Zuid Afrika. Het blijft hier heet, steeds rond de 30 graden en heb zondag dan ook wat langer uitgeslapen om bij te komen van alle eerste indrukken en het toch wel afmattende weer. Slowly, slowly, African Time wordt hier steeds gezegd. Je gaat inderdaad na dagen je tempo wel aanpassen anders is het niet te doen. ’s Middags met de vrijwilligers naar de beach geweest, heerlijk wat verkoeling in de golven gezocht.

Dag allemaal,

Hier weer even een berichtje van mij uit het hete zuid Afrika, rond de 30graden.Het is erg indrukwekkend. Op het project is veel werk te verrichten. Zowel met aandacht voo de kinderen van je toegewezen huisje met hun house mother als wel voor het geheel. Alle kinderen en housemothers dus. Er komt geschonken kleding binnen dat uitgezocht en gesorteerd moet worden. Tieners en housemothers helpen met naaien op een machine. Kleintjes opvangen op het grotere speelterrein. Helpen met huiswerk. De jongere schoolkinderen met activteit in de artroom. Een video mee draaien op een avond ter ontspanning. Uitleen mee verzogen van speelgoed, wat toch echt soms slecht is en niet compleet. Ze zijn al zo blij met een pop voor een week en die thuis ook nog delen met anderen. Daar kan ik nog wel iets doen met mijn donatiegeld. Ook buiten met toestellen voor de kleintjes. Gammele schommeltjes. Dat zou in Nederland afgekeurd worden om daar nog in te spelen.

Dag lieve mensen,

Hier weer een berichtje uit een internetcafe, wat erg druk bezocht wordt. Het zijn veel nieuwe indrukken hier en zo'n andere wereld. Wat zijn ze hier gastvrij en toch heel veel blije mensen overal, ook al is hun leven sober. Daar gaat het toch uiteindelijk om, aandacht voor elkaar. In het weeshuis begint het te wennen. Gisteren hebben we van de projectmanager een uitleg gekregen over aids en hiv. Erg indringend. Ook in het weeshuis zijn er besmette kinderen en ook ziek. Zij krijgen wel behandeling. Heb ook geholpen bij de opvang van de kleintjes later in de middag op ons terrein.
Ze genieten zo van aandacht, een spelletje en wat geknuffel.

Dag lieve mensen,

Wat een meeleven, dat doet goed. De reis is heel goed verlopen en gisteren rond de middag gearriveerd in het project. Buiten de stad Durban door een mooi glooiend landschap, tussen de rietvelden en daar lag het weeshuis, Mother of Peace. Eindelijk op de plek van bestemming waar ik zo naar toe heb geleefd. Het weer is hier echt zomers rond de 30 graden.
Vandaag wat miezelregen tussendoor, maar meteen erna weer zwoel.

Dag vrienden, familie, collega's en dorpsgenoten,

Luisterend naar Zuid Afrikaanse muziek, WOMEN of AFRICA, wil ik jullie via dit schrijven betrekken bij mijn voorbereiding.

Dag familie, vrienden en dorpsgenoten,

Bedankt voor jullie reacties en meeleven.
De gezellige decembermaand is weer voorbij. Samen zijn met familie en vrienden. Sfeer van licht en warmte. In kerstgedachte:Probeer licht en warmte te zijn voor je omgeving. Dichtbij en veraf. Deze gedachte is echter niet voorbij, hij is er elke dag WEER!

Wat voel ik mij bevoorrecht en HAPPY dat ik een maand als vrijwilliger kan gaan werken  in het project Mother of Peace. Na mijn opleiding voor maatschappelijk werk en sociaal cultureel werk (1979) was ik graag een half jaar ontwikkelingswerk gaan doen bij mijn tante in Zuid Afrika. Mijn leven liep anders en het kwam er toen niet van. Het bleef echter een DROOM, ooit nog eens iets in een ontwikkelingsproject in Zuid Afrika te kunnen betekenen. Nu is de tijd er rijp voor en kan ik op mijn werk een brake van vier weken maken voor deze bijzondere invulling.